ΣΤΟΥΣ ΓΑΥΡΟΥΣ ΛΕΜΕ ΝΑΙ


Tags: -

            Επειδή το πένθος για κάποιον που φεύγει, και μάλιστα νωρίς, δεν πρέπει καθόλου να επηρεάζεται από οπαδικά ή άλλα κριτήρια, το ότι ο Λουκιανός Κηλαηδόνης ήταν γαύρος δεν με ενδιαφέρει εδώ παρά μόνο τόσο όσο είναι απαραίτητο, ώστε να μην παρέλκει εντελώς μια ανάρτηση για εκείνον σε έναν οπαδικό ιστότοπο. Παρέλκει, όμως, και πολύ κιόλας, η χρήση της λέξης «πένθος», την οποία έκανα στην αρχή και για την οποία απολογούμαι. Όχι και πένθος για τον καλλιτέχνη της χαράς.
            Ασφαλώς και δεν καταδικάζω το πένθος. Για ανθρώπινο συναίσθημα πρόκειται, και δη για ένα από τα κορυφαία... Αλλά εκτός, φυσικά, από τους οικείους του, που δεν γίνεται να το αποφύγουν, εμείς οι άλλοι θα ακυρώναμε το μήνυμα που μας εξέπεμπε ο Κηλαηδόνης σε όλη τη διάρκεια της καλλιτεχνικής του διαδρομής, εάν τον πενθούσαμε. Τη χαρά τραγουδούσε, χαρά μετέδιδε, χαρά ήταν ο ίδιος.
           Και σήμερα, στους καιρούς της μουντάδας και της ομίχλης, θα ήταν λάθος να πούμε ότι το έργο του Κηλαηδόνη βγάζει απλώς μια ελαφριά ιλαρότητα. Σήμερα ο Κηλαηδόνης είναι -ας μου συγχωρηθεί η τόλμη- α ν α γ κ α ί ο ς. Και για άλλους λόγους αλλά, κατά τη γνώμη μου, για τούτο κυρίως: για να θυμίζει και να αποδεικνύει ότι δεν είναι το "τί" που χωρίζει την ποιότητα από τη φτήνια αλλά το "πώς".
 
            Τι να είναι, αλήθεια, εκείνο που η απουσία του κάνει κάποιους «δημοσιογράφους» να γράφουν σαν αγράμματοι, ώστε να μη γίνεται να τους βγάλει κανείς από τα εισαγωγικά τους, και η παρουσία του κάνει κάποιους «αγράμματους» να μιλούν σαν ποιητές, ώστε επίσης να μη γίνεται να τους βγάλει κανείς από τα εισαγωγικά τους; Τι να είναι εκείνο που χωρίζει όσους μιλούν για άλλαξ’ ο κολιές και γίνονται χυδαίοι απ’ όσους μιλούν επίσης για άλλαξ’ ο κολιές χωρίς όμως να προσβάλλεται κανενός η αισθητική; Πολλά είναι, δεν είναι ένα. Αλλά, εν προκειμένω, ας αρκεστούμε σε ένα: ταλέντο.
 
 

Σχόλια

Εικόνα attilio7

καλημερα παιδια, οσο καλη μερα μπορει να ειναι αυτη η καταραμενη μερα.. χαιρομαι που βλεπω νεοτερους απο εμενα, να αναγνωριζουν την αξια του λουκιανου... παει να πει οτι δεν χαθηκε η ελπιδα για ποιοτητα και ευστροφια...
καλο ταξιδι λουκυ, πας να συναντησεις τα παιδια μας πανω να τους τραγουδας...
8/2/81 αθανατοι

Εικόνα nissios

Γεια σου, φίλε.
https://www.youtube.com/watch?v=rZTEkFG7kL8

Εικόνα jorge rojo

Ωραιότατο το κείμενο σου Νίκο. Ο Λουκιανός αν και δεν γνωρίζω πολλά τραγούδια του, εκτος από τα πολύ γνωστά,μου ήταν συμπαθής πάντα.

Εικόνα nissios

Καλημέρα, Γιώργη.
https://www.youtube.com/watch?v=5qi0J5KbITo

Εικόνα Chief Bromden

Ωραίος σαν άνθρωπος και μεγάλος μουσικός. Όλα τα τραγούδια του σε ανέβαζαν, ήταν ιδιαίτερα, σαν μικρές ιστορίες…

https://www.youtube.com/watch?v=DeMweA8pnLg

Εικόνα nissios

Έτσι, ας βάλουμε τραγούδια αντί σχολίων:
https://www.youtube.com/watch?v=ja4EzJi4dYE

Εικόνα Νίκος Γόδας

Έτσι, ο άνθρωπος της χαράς. Πρέπει να ήταν από τους πιο ωραίους τυπάδες της πιάτσας.

Εικόνα nissios

Special για εσένα:
https://www.youtube.com/watch?v=5rA2QsTw1fg

Εικόνα Νίκος Γόδας

Αυτό το τραγούδι που είπε ο Κηλαηδόνης, μαζί με το γιούπι για για, είναι του τρισμέγιστου Πάνου Τζαβέλλα. Δείγμα του πόσο μουσική ήξερε ο Λουκιανός και του τι πρέσβευε. Και, όπως λες κι εσύ, ήταν και γαύρος.

Εικόνα apostolos gaganis

Σωστός. Βραχύ το άρθρο, αλλά μεστό. Μου θυμίζει ένα εξαιρετικά χρήσιμο βιβλιαράκι που΄χε γράψει παλιά, μεταξύ πολλών και μεγάλων σε αριθμό σελίδων και αξία, ο μέγιστος ίσως διαγνωστής Παθολόγος της χώρας, ο δαιμόνιος ( όπως τον αποκαλούσαμε ) Δάμων Βασιλείου. Τιτλοφορείτο, αν θυμάμαι καλά, "Διαφορική διάγνωση κοιλιακών συνδρόμων" κάτι τέτοιο, κάπου υπάρχει σπίτι καταχωνιασμένο πια να κοιμάται μαζί με τ΄αδέλφια του στη βιβλιοθήκη, και είχε την αφιέρωση μπροστά: "και τούτο εις τον εγγονόν μου...". Σε κάτι σαν κι΄αυτό με παραπέμπει το αποψινό αρθράκι σου...

ΝΑ ΤΟΥΣ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ.

Εικόνα nissios

Η ανάγκη το έκανε βραχύ, Απόστολε, γιατί βιαζόμανε και, εάν το άφηνα για άλλοτε, η αμείλικτη επικαιρότητα θα άλλαζε σελίδα. Χαιρετισμούς!