Blog του χρήστη apostolos gaganis

  • Τετ, 21/02/2018 - 11:24
    30

    Είπα να γράψω καναδυό γραμμές μεσοβδομαδιάτικα, έτσι για να γεφυρώσω το ( δικό μου ) χάσμα, μιας και αν σιωπήσω εντελώς ως την επόμενη Δευτέρα, σαν να το βλέπω κάπως μεγάλο το διάστημα. Καναδυό γραμμές για τον Κυριακάτικο αγώνα βέβαια, με τον Πάοκ στην Τούμπα. Έχει σίγουρα ορισμένες ιδιαιτερότητες ετούτο το παιχνίδι, χτυπητές ή όχι, και σκέφτηκα τώρα, προχωρημένο πρωί, μαζί με το δεύτερο καφεδάκι μου ν΄αρχίσω το πληκτρολόγημα κατεβάζοντας ό,τι σκέψεις μου΄ρχονται στο κεφάλι γιαυτή την ιστορία. Για να΄χουμε να λέμε, δηλαδή, φίλοι μου και σύγγαυροι....

  • Δευ, 19/02/2018 - 10:19
    16

    Επτά και μία αγωνιστικές μείνανε...

  • Πέμ, 15/02/2018 - 13:34
    20

    Μπάλα βλέπω πιο πολλά χρόνια κι΄απ΄τον ένα κι΄απ΄τον άλλο. Κι΄απ΄τον Νικαιώτη κι΄απ΄τον αλλοδαπό. Μη συζητήσουμε για τον Αλ6, το τέκνο του Φιόρο του Λεβάντε ή τον...Meating. Έτσι για αρχή.

    ΠΑΜΕ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΜΑΣ.

  • Δευ, 12/02/2018 - 12:07
    44

    Καταλαβαίνετε ότι δεν είναι καθόλου ευχάριστο να γράφεις μετά από αποτυχίες της ομάδας. Ενώ στις επιτυχίες, όλα μια χαρά. Ενώνεις κι΄εσύ τη φωνή σου με τις ζητωκραυγές των ομοίων σου. "Περνάνε" τα πάντα. Και οι μαλακίες μέσα, λόγω του κλίματος της ευφροσύνης. Το πολύ-πολύ να γελάσουν οι άλλοι με τα δικά σου. Ευκολάκι...

  • Παρ, 09/02/2018 - 19:43
    45

    ΚΟΙΤΑΖΩ ΤΑ ΠΟΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ...

    ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΠΩΣ ΑΙΣΘΑΝΟΝΤΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΟΙ ΓΑΥΡΟΙ....

  • Τετ, 07/02/2018 - 21:31
    52

    Τούτο το άρθρο θα είναι πολύ μικρό και γράφεται κατά παρέκκλιση εκείνου το οποίο συνηθίζω, δηλ. αμέσως μετά από έναν αγώνα της ομάδας μου και όχι μετά πάροδο ικανού χρόνου.

    Δεν θυμάμαι, πάνω από εξίμισι δεκαετίες που παρακολουθώ τον Ολυμπιακό, να χάνουμε τις τρεις από τις τέσσερις φορές σ΄ένα χρόνο από την Αεκ και μια φορα να΄ρχόμαστε ισόπαλοι. Αν κάνω λάθος, ας με διορθώσει κάποιος.

    Αυτό που βιώνουμε φέτος, είναι ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ για τον πρώτο σε τρόπαια και νίκες, μεγαλύτερο, λαοφιλέστερο και ενδοξότερο σύλλογο της χώρας.

  • Δευ, 05/02/2018 - 09:50
    74

     1. ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ

  • Πέμ, 01/02/2018 - 11:03
    28

     Η φωτογραφία με το κείμενο, είναι χαρακτηριστική της σύγχυσης. Της παρεξήγησης. Και σ΄εμένα, κάτι ανάλογο συνέβη. Μετά από το χθεσινό "αυτό ήταν, τελειώσαμε", στο θέμα των μεταγραφών για την ομάδα μου. Καυλωμένος ήμουνα για καμιά καλή μεταγραφούλα, σίγουρος ήμουνα ότι κάτι θα γινότανε τέλος πάντων...μεταμιραλασικώς, αλλά δεν είχα καταλάβει καλά, είχα παρεξηγήσει ( σαν τον τύπο που υπονοεί η φωτογραφία ) κι΄έμεινα με τον γνωστό στο...χέρι. Εμ, έτσι είναι.

  • Δευ, 29/01/2018 - 12:44
    41

    Χθες δεν είδα το πρώτο ημίχρονο του αγώνα στην Τρίπολη. Είδα το δεύτερο. Διάβασα πάντως, μέχρι τώρα που πληκτρολογώ, πολλά για το παιχνίδι. Περιγραφές, απόψεις, κρίσεις και προβλέψεις. Λίγα απ΄αυτά με ικανοποίησαν. Όλα, βλέπετε, γράφτηκαν κάτω απ΄την επίδραση δύο παραγόντων. Ο ένας είναι το πολύ πρόσφατο της ισοπαλίας, που δημιουργεί τη γνωστή επιτακτική ανάγκη του "πρέπει να γράψω κάτι ρε πούστη μου, δεν μπορώ να κρατηθώ άλλο" κι΄ο δεύτερος το "είμαι υποχρεωμένος να γράψω", που αφορά βασικά στους επαγγελματίες αθλητικογράφους.

  • Πέμ, 25/01/2018 - 10:31
    42

    Με το που είδα χθες τη σύνθεση του Ολυμπιακού, μπήκα στο μυαλό του Ισπανού. Το ξεκινάει συντηρητικά, είπα μέσα μου. Αλλά ας τα πάρω ένα-ένα, για να πλέξω το χθεσινό πουλόβερ. Από΄κείνα τα δώρα που στα κάνει συνήθως κάποιος μπαμπάς, μαμά ή γιαγιά, τα φοράς μια φορά το πολύ από ευγένεια ή συνήθεια κι΄ύστερα τα χώνεις στη ντουλάπα ξεχνώντας τα για πάντα...